Kalendarium wydarzeń

 
Listopad 2017
 
pon.
wt.
śr.
czw.
pt.
sob.
ndz.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

Kategorie

  • Willa przy ul. Czerwonej 3 jest otwarta dla wszystkich lekarzy, służąc jako miejsce integracji naszego środowiska. Dokładamy wszelkich starań, aby przychodzili tutaj z chęcią i przyjemnością, po prostu jak do siebie.

Opinie prawne - Prywatna praktyka lekarska

Tylko do 1 lipca 2014 roku ze skróconego do 5 godzin na dobę i przeciętnie 25 godzin tygodniowo korzystać będą lekarze pracujących w komórkach organizacyjnych radiologii, radioterapii, medycyny nuklearnej - stosujących w celach diagnostycznych lub leczniczych źródła promieniowania jonizującego, fizykoterapii, patomorfologii, histopatologii, cytopatologii, cytodiagnostyki, medycyny sądowej lub prosektoriów. Ale i to pod warunkiem faktycznego wykonywania czynności określonych w ustawie.

W podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą (czyli w SPZOZ lub jednostkach budżetowych) przeprowadza się konkursy na stanowisko: kierownika, zastępcy kierownika, w przypadku gdy kierownik nie jest lekarzem, ordynatora, naczelnej pielęgniarki lub przełożonej pielęgniarek, pielęgniarki oddziałowej.

Jednak w przypadku, gdy zgodnie z regulaminem organizacyjnym oddziałem kieruje lekarz niebędący ordynatorem, na stanowisko lekarza kierującego oddziałem konkursu nie przeprowadza się.

Ustawa wprowadza zatem wprost możliwość wprowadzenia takiej organizacji pracy oddziałów, w której ich pracą kieruje lekarz nie będący ordynatorem. Taka organizacja pracy oddziałów musi wynikać z regulaminu organizacyjnego całej placówki. W takiej sytuacji kierownik placówki ma pełną swobodę w wyborze kierującego oddziałem.

Osoby zatrudnione w szpitalu oraz pozostające w stosunku cywilnoprawnym z podmiotem leczniczym, którego przedsiębiorstwem jest szpital, są obowiązane nosić w widocznym miejscu identyfikator zawierający imię i nazwisko oraz funkcję tej osoby.

 

Pacjentów szpitala zaopatruje się w znaki identyfikacyjne

Podmiot leczniczy wykonujący działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne może, w zakresie świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, na okres nieprzekraczający 6 miesięcy, zaprzestać działalności leczniczej:

1) całkowicie;

2) częściowo, w zakresie jednej lub więcej jednostek lub komórek organizacyjnych przedsiębiorstwa tego podmiotu związanych bezpośrednio z udzielaniem tych świadczeń.

Czasowe zaprzestanie działalności, o którym mowa w ust. 1, wymaga zgody wojewody.

W przypadku czasowego zaprzestania działalności leczniczej całkowicie lub częściowo, w zakresie jednej lub kilku jednostek lub komórek organizacyjnych przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne, bez zachowania trybu określonego w art. 34, wojewoda nakłada, w drodze decyzji administracyjnej, na kierownika tego podmiotu karę pieniężną w wysokości do trzykrotnego miesięcznego wynagrodzenia tej osoby, wyliczonego na podstawie wynagrodzenia za ostatnie 3 miesiące poprzedzające miesiąc, w którym nałożono karę. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Podmioty lecznicze, które zobowiązane są do stosowania przepisu ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, mogą udzielić zamówienia na udzielanie w określonym zakresie świadczeń zdrowotnych podmiotowi wykonującemu działalność leczniczą, lub osobie legitymującej się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub określonej dziedzinie medycyny. Przedmiot zamówienia nie może wykraczać poza rodzaj działalności leczniczej oraz zakres świadczeń zdrowotnych wykonywanych przez obie strony. Wyboru dokonuje się w trybie konkursu ofert, do którego stosuje się odpowiednio zasady obowiązujące przy prowadzeniu konkursów ofert przez NFZ. Z przyjmującym zamówienie wyłonionym w trybie konkursu ofert udzielający zamówienia zawiera umowę na czas udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub na czas określony. Umowa nie może być zawarta na okres krótszy niż 3 miesiące, chyba że rodzaj i liczba świadczeń zdrowotnych uzasadniają zawarcie umowy na okres krótszy.

Przepisy te wprowadzają podobną konstrukcję, jak udzielenie zamówienia na świadczenia w art. 35 a ustawy o zoz. Umowy o udzielenie zamówienia zawarte na podstawie art. 35a ustawy o zoz wykonywane w dniu 1 lipca 2011 roku zachowują ważność po tym dniu przez okres, na jaki zostały zawarte.

Ustawa zawiera nową regulację dotycząca umów obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Łączy ona w sobie ubezpieczenia przewidziane dotąd trzema ustawami: indywidualne oc lekarza, oc podmiotu któremu podzlecono świadczenie usług na podstawie ustawy o zoz, oc podmiotu związanego umową z NFZ. Lekarze zawierać będą wobec tego tylko jedną umowę ubezpieczenia.

 

Ubezpieczenie to obejmuje:

1) szkody będące następstwem udzielania świadczeń zdrowotnych albo niezgodnego z prawem zaniechania udzielania świadczeń zdrowotnych;

2) z tytułu zdarzeń medycznych określonych w przepisach o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta obejmuje zdarzenia medyczne w rozumieniu tej ustawy, które miały miejsce w okresie ochrony ubezpieczeniowej.

 

Obowiązek ubezpieczenia powstaje najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia wykonywania działalności leczniczej. Nie później niż w terminie 7 dni od zawarcia umowy ubezpieczenia należy przekazać Izbie Lekarskiej, jako organowi prowadzącemu rejestr, dokumenty potwierdzające zawarcie umowy ubezpieczenia wystawione przez ubezpieczyciela.

 

W ustawie znalazł się także zapis, że obowiązek ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej nie narusza przepisów art. 120 Kodeksu pracy.

 

Ze względu na to, że lekarze mają już zawarte umowy obowiązkowego ubezpieczenia na dotychczas obowiązujących zasadach, nowe przepisy dotyczące ubezpieczeń stosuje się od dnia 1 stycznia 2012r. Jeżeli umowa obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej została zawarta na okres, który kończy się po 1 lipca 2011 roku, nową umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawiera się najpóźniej w ostatnim dniu okresu obowiązywania dotychczasowej umowy, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2012 r. Nie trzeba więc natychmiast zawierać nowych umów i można spokojnie czekać aż zakończy się okres, na który zostały zawarte.

Lekarze mogą wykonywać swój zawód w ramach działalności leczniczej na zasadach określonych w ustawie oraz w przepisach odrębnych i po wpisaniu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą.

 

Działalność lecznicza lekarzy może być wykonywana w formie:

jednoosobowej działalności gospodarczej jako:

indywidualna praktyka lekarska,

indywidualna praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania,

indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska,

indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania,

indywidualna praktyka lekarska wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem

indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem,

spółki cywilnej, spółki jawnej (ta forma nie była dopuszczona – co było zupełnie niezrozumiałe – we wcześniej obowiązujących przepisach) albo spółki partnerskiej, jako grupowa praktyka lekarska,

 

Wykonywanie zawodu w ramach praktyki zawodowej nie jest prowadzeniem podmiotu leczniczego. Lekarze wykonujący zawód w ramach praktyki zawodowej określani są w ustawie, jako podmioty wykonujące działalność leczniczą.

 

Lekarz wykonujący działalność leczniczą jako indywidualną praktykę lekarskąjest obowiązany spełniać następujące warunki:

  1. posiadać prawo wykonywania zawodu;

  2. nie może być:

    1. zawieszony w prawie wykonywania zawodu ani ograniczony w wykonywaniu określonych czynności medycznych na podstawie przepisów o zawodach lekarza i lekarza dentysty lub przepisów o izbach lekarskich,

    2. ukarany karą zawieszenia prawa wykonywania zawodu,

    3. pozbawiony możliwości wykonywania zawodu prawomocnym orzeczeniem środka karnego zakazu wykonywania zawodu albo zawieszony w wykonywaniu zawodu zastosowanym środkiem zapobiegawczym;

  3. musi dysponować pomieszczeniem, w którym będą udzielane świadczenia zdrowotne, wyposażonym w produkty lecznicze, wyroby medyczne, aparaturę i sprzęt medyczny odpowiedni do rodzaju i zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych, oraz posiadać opinię właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej o spełnieniu warunków wymaganych przy udzielaniu określonych świadczeń zdrowotnych, a także świadczeń udzielanych w zakresie określonym w art. 30 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty;

  4. musi uzyskać wpis do ewidencji działalności gospodarczej;

  5. musi zawrzeć umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej w zakresie określonym przepisami ustawy.

 

Lekarz wykonujący działalność leczniczą jako indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską jest obowiązany spełniać te same warunki co lekarz prowadzący praktykę indywidualną oraz posiadać specjalizację w dziedzinie medycyny odpowiadającej rodzajowi i zakresowi wykonywanych świadczeń zdrowotnych.

 

Lekarz wykonujący indywidualną praktykę lekarską wyłącznie w miejscu wezwania jest obowiązany spełniać warunki, takie jak lekarz prowadzący indywidualną praktykę – poza pomieszczeniem w którym udziela świadczeń i jego wyposażeniem – oraz:

  • posiadać produkty lecznicze i sprzęt medyczny umożliwiające udzielanie świadczeń zdrowotnych, w tym również w przypadkach zwłoka mogłaby spowodować niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia i niecierpiących zwłoki;

  • wskazać adres siedziby indywidualnej praktyki lekarskiej wykonywanej w miejscu wezwania oraz miejsca przyjmowania wezwań i miejsca przechowywania dokumentacji medycznej oraz produktów leczniczych i sprzętu medycznego.

MIEJSCEM WEZWANIA NIE MOŻE BYĆ PRZEDSIĘBIORSTWO PODMIOTU LECZNICZEGO, oznacza to, że kontrakty nie będą mogły być wykonywane w ramach takiej praktyki.

 

Nowym typem praktyki jest indywidualna praktyka lekarska wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem. Lekarz prowadzący taką praktykę jest obowiązany spełniać warunki, takie jak lekarz prowadzący indywidualną praktykę – poza pomieszczeniem w którym udziela świadczeń i jego wyposażeniem. Praktyka ta prowadzona jest na podstawie umowy z podmiotem leczniczym.

 

Lekarz wykonujący indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską wyłącznie w miejscu wezwania jest obowiązany spełniać warunki, takie jak lekarz wykonujący praktykę na wezwanie oraz posiadać specjalizację w dziedzinie medycyny odpowiadającej rodzajowi i zakresowi wykonywanych świadczeń zdrowotnych.

MIEJSCEM WEZWANIA NIE MOŻE BYĆ PRZEDSIĘBIORSTWO PODMIOTU LECZNICZEGO, oznacza to, że kontrakty nie będą mogły być wykonywane w ramach takiej praktyki.

 

Lekarz wykonujący indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem jest obowiązany spełniać warunki jak lekarz prowadzący praktykę na wezwanie i posiadać specjalizację w dziedzinie medycyny odpowiadającej rodzajowi i zakresowi wykonywanych świadczeń zdrowotnych.

 

W ramach praktyk indywidualnych można – jak dotychczas – zatrudniać wyłącznie osoby niebędące lekarzami do wykonywania czynności pomocniczych (współpracy). Nie jest to możliwe przy praktykach na wezwanie. W ramach grupowej praktyki lekarskiej mogą być udzielane świadczenia zdrowotne wyłącznie przez lekarzy będących wspólnikami albo partnerami spółki, w formie której praktyka jest prowadzona. Grupowa praktyka musi spełniać te same warunki co praktyka indywidualna (odpowiednio indywidualna specjalistyczna).

 

Działalność można rozpocząć po uzyskaniu wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, który w przypadku praktyk lekarskich nadal prowadzić będzie Okręgowa Rada Lekarska. Ustawa określa enumeratywnie (w art. 101) treść wniosku o wpis do rejestru.

Wpis do rejestru musi nastąpić w terminie 30 dni od złożenia wniosku. Jeżeli wpis nie nastąpi w ciągu 40 dni można rozpocząć działalność po zawiadomieniu Okręgowej Rady Lekarskiej.

Zmianie uległa wysokość opłat za wpis – wynosić będzie 2% przeciętnego wynagrodzenia za ubiegły rok.

Ustawa nakład obowiązek zgłoszenia zmian danych objętych wpisem do rejestru w ciągu 14 dni od ich powstania. Jeśli zmiana nie zostanie zgłoszona lekarz może zostać ukarany karą w wysokości do 10 krotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Zniesiono również obowiązek kontroli praktyki przed rozpoczęciem działalności.

Ustawa stanowi również, że odwołania od decyzji Okręgowej Rady Lekarskiej dotyczących odmowy wpisu, odmowy jego zmiany i wykreślenia wpisu z rejestru rozpatruje Minister Zdrowia. Podobnie jak wcześniej stosuje się w tych sprawach przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

 

Nowością jest również wprowadzenie dla praktyk obowiązku posiadania regulaminu organizacyjnego, w którym określa się:

1) firmę podmiotu;

2) cele i zadania podmiotu;

3) rodzaj działalności leczniczej oraz zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych;

4) miejsce udzielania świadczeń zdrowotnych;

5) wysokość opłaty za udostępnienie dokumentacji medycznej ustalonej w sposób określony w art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta;

6) organizację procesu udzielania świadczeń zdrowotnych w przypadku pobierania opłat;

7) wysokość opłat za udzielane świadczenia zdrowotne inne niż finansowane ze środków publicznych.

Informacje opisane w pkt. 5) i 7) muszą być podane do wiadomości pacjentów (w sposób zwyczajowo przyjęty w tym podmiocie).

Mimo, że przepisy ustawy weszły w życie 1 lipca 2011 roku rejestry praktyk lekarzy prowadzone będą na dotychczasowych zasadach do dnia 31 grudnia 2011 roku.

Lekarze wykonujący zawód w ramach praktyki zawodowej mają obowiązek dostosowania swojej działalność do przepisów ustawy w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia jej w życie. Wnioski dostosowujące wpisu do wymagań nowej ustawy są wolne od opłat.

Ustawa uchyliła również przepisy ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty dotyczące reklamy praktyk zawodowych. Wprowadziła jednak przepis o identycznym brzmieniu jak dotychczasowe regulacje w tym zakresie – lekarze prowadzący praktyki są zobowiązani do podania do wiadomości publicznej informacji o zakresie i rodzajach udzielanych świadczeń zdrowotnych. Treść i forma tych informacji nie mogą mieć jak poprzednio cech reklamy. Pozbawiono jednak Naczelną Radę Lekarską prawa określenia w uchwale informacji o udzielanych świadczeniach.

Pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą muszą odpowiadać wymaganiom odpowiednim do rodzaju wykonywanej działalności leczniczej oraz zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych. Określi je Minister Zdrowia w drodze rozporządzenia. Minister Zdrowia został również upoważniony do określenia standardy postępowania medycznego w wybranych dziedzinach medycyny lub w wybranych podmiotach wykonujących działalność leczniczą.

Praktyki funkcjonujące w dniu wejścia w życie ustawy, które nie spełniają takich wymagań są zobowiązane do dostosowania pomieszczeń i urządzeń do tych wymagań do dnia 31 grudnia 2016 roku. Do 30 czerwca 2012 roku należy przedstawić Okręgowej Radzie Lekarskiej program dostosowania praktyki do wymagań ustawy. Musi być on zaopiniowany przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Opinia ta jest wydawana w drodze decyzji administracyjnej.

Nasze serwisy